GÜNEY SUDANDAKİ AİLELERİ SAĞLIĞINI KORUMAK

GÜNEY SUDANDAKİ AİLELERİ SAĞLIĞINI KORUMAK

KASIA’DAN MARRY NATE VE SUSSANA PAUL  BİZE İNSANLARIN TUVALET KULLANMAYA BAŞLAYARAK İLAÇ HARCAMALARINI KESTİĞİNİ VE ARTIK İSHAL YÜZÜNDEN ÇOCUKLARININ ÖLÜMLERİNİ GÖRMEK ZORUNDA KALMAMALARI İÇİN BİR UMUT IŞIĞI DOĞDUĞUNU SÖYLÜYORLAR.

Kasiadaki herkes, her ev için bir tuvalet ile sıhhi koşulları iyileştirme ödülünü kazanmak üzere 9 ayrı topluluğun daha önüne geçtiklerinin farkına varınca çok heyecanlandı. Buranın Açıkta Tuvalet Yapılmayan (ATY) köy ilan edilmesi, sekiz çocuklu Mary Natie ve onun 3 çocuklu arkadaşı Susanna Paul için bir daha asla ishalleri ölümcül bir hastalık halini almış bebeklerin yakılmaması adına bir umudun kıvılcımı oldu.

YARDIM ALMAK İÇİN NE  İLAÇ NE DE PARA

"Kusuyordu, kanlı ishalı vardı ve onunla mücadele edebilecek gücü yoktu ve sonunda güçsüz düşerek öldü’’ diyor Mary, 3 yıl önce kaybettiği 1 yaşındaki bebeği Anthony’den bahsederken. Onun kıvranışlarını çaresizce izledi ,çünkü yerel sağlık ocağında ilaç yoktu. Dahası, ailesinin onu 45 dakika uzaklıktaki kasabaya götürecek parası da yoktu. Mary "Eğer kasabaya gidip gelebilmek için taksi tutacak yaklaşık 100 sudan pound’unuz (yaklasık 30$) yoksa, bebeğinizi kaybedebilirsiniz" diyor.

AÇIKTA TUVALET YAPMANIN ETKİSİ

Susanna, bebeği Kinaregu’nun kusmasını ve ishalini durduramadığı için, onun ölüp gidişini nasıl izlediğini anlatan benzer bir hikaye aktarıyor: "Üç gün hasta kaldıktan sonra, dördüncü gün öldü”. Mary ekliyor: "Sanıyorum ki Antony herhangi bir sıhhi tesisata sahip olmadığımız için hastalandı. Tuvalet olarak evin yanındaki çalıları kullanıyorduk, sonrasında ellerimizi yıkamadan çocuklarımızı besliyorduk ve dışkının üzerine konan, ardından mikropları yemeklere taşıyan çok sayıda sinek vardı".

Kasia’daki birçok anne gibi, 2012’de kasabanın Sıhhi Koşullar ve Toplum Sağlığı projesinde yer almadan önce, Mary parasının çoğunu çocuklarına ilaç almak için kullandığını söylüyor“. "Çok sık ishal oluyorlardı. Bir ayda sağlık ocağına 4 veya 5 kez gelirdim" diyor. “Şimdilerde paramızı çarcur etmek yerine, tuz, giyecek ve neye ihtiyacımız varsa ona harcıyoruz“ diyor .

ŞİMDİ PARAMIZI DAHA İYİ YEMEKLER İÇİN KULLANIYORUZ.

Paul, biriktirdiği paranın, eskiden oral rehidrasyon tuzlarına ve antidiyareik ilaçlara verdiği parayla aileye 25 ssp (yaklasık 7$)’dan başlayan, et gibi güzel yiyeceklere harcadığını söylüyor . Ancak, onun da belirttiği gibi, “yemek için pazarlık yapabilirsiniz ancak ilaçlar için bu olanaksız ve iyi ilaçlar da sadece kasabada bulunuyor”. Bu da yaşam ile ölüm arasındaki farkı anlatabilir . Hastalık sektörüne harcanan zaman ve para azaldıkça, herkes daha iyi beslenir ve okula katılım artar.

HERKESİN DAHA SAĞLIKLI OLDUĞU BİR GELECEK

“Biz ve çocuklarımız sağlıklı olduğumuz ve onlara bakmak için evde kalmak zorunda kalmadığımız için, geçmişte olduğundan daha fazla ekip biçiyoruz" diyor Mary. “Çocuklarım hastayken ve onları kaybedeceğimi düşündüğümde kendimi çok üzgün hissederdim. Şimdi, çocuklarım tuvalet kullanmanın yararlarını anladılar ve artık hastalanmıyorlar ” diyor. Bebeğini kollarının arasına alıp onu emzirmek ve sarmak... Sussana yeni bir bebeğin bu kadar iri ve sağlıklı olabildiğine şaşırıyor: “Bu Naboro  üç aylık ve hiç hastalanmadı".

NASIL YARIM EDEBİLİRSİNİZ

UNICEF için Domestos Sıhhi Koşullar Girişimi'ne bağış yapın ve milyonlarca ailenin sıhhi koşullarını iyileştirin.

ŞİMDİ BAĞIŞ YAPIN

unicef.org.uk

NELER Mİ YAPIYORUZ

Sıhhi koşullarla ilgili programımız yoluyla, bir milyonun üzerinde insana  ulaşıldı. Bazılarıyla tanışın. Gerçek Hikayeler.


TOP